Themas

1 2 3

‘Van Nutteloozen Toeschouwer tot Voordrachtskunstenaar’

een voorstelling over de laatste jaren van Louis Couperus

“Het bewustzijn is over mij gekomen, dat ik niet anders ben dan een toeschouwer …” Louis Couperus, augustus 1914

“Het bewustzijn is over mij gekomen, dat ik niet anders ben dan een toeschouwer …”
Louis Couperus, augustus 1914

Anita Poolman draagt voor uit werk van Louis Couperus: een keuze uit zijn aangrijpende feuilletons in briefvorm en uit zijn voordrachten tussen 1915 – 1923.
Romanita Santoso lardeert en omlijst de voorstelling met pianowerken van Nederlandse componisten.
In 1915 keerden Louis Couperus en zijn vrouw Elisabeth na een jarenlang verblijf in het buitenland terug naar Den Haag. In de zomer van het jaar daarvoor verbleven ze in München en werden ze overvallen door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Onzekere en spannende weken braken aan. Hij voelde zich een “nutteloze toeschouwer”. Hij probeerde zijn tijd te begrijpen en legde dit op indringende wijze vast in brieven, die later gepubliceerd zouden worden in het dagblad Het Vaderland. Kort na zijn terugkeer werd hij gevraagd lezingen te houden. Zijn optredens waren een ware rage. Hij ontpopte zich als een ware voordrachtskunstenaar.

De levensvragen die Couperus zich stelde, zijn nog altijd onze vragen. Hoe kan een mens zichzelf overeind houden in een wereld waarin alles vergankelijk is, waarin geen blijvend houvast te vinden is in geloof, filosofie, ideologie …? (Bas Heijne uit zijn essay: Angst en schoonheid, De Bezige Bij, 2013)

scenario/spel: Anita Poolman
muziekkeuze/piano: Romanita Santoso
speladvies: Trins Snijders
duur: avondvullend (een verkorte versie is in overleg mogelijk)
muziek: pianowerken van Alexander Voormolen, Van den Sigtenhorst Meyer, Jaya Suprana

eerste voorstellingen in Theater Branoul: 12, 13 en 15 november 2015

facebookpagina ‘Van Nutteloozen Toeschouwer tot Voordrachtskunstenaar’

‘Jemand’

Literaire Salon-Haagse Kunstkring-23 maart 2014

Een voordracht over Bertha von Suttner met een vleugje Couperus

Bertha von Suttner (1843-1914) was een markante en gepassioneerde vrouw. Onvermoeibaar wijdde ze haar leven aan een van de mooiste idealen van de beschaving: de vrede.
Ze initieerde congressen over vrede en ze nam het initiatief tot de oprichting van vredesbewegingen. Ze pleitte voor een internationaal Hof van Arbitrage en ze heeft een belangrijke rol gespeeld bij de totstandkoming van het Vredespaleis in Den Haag. Ze was een begenadigd schrijfster (roman ‘Die Waffen nieder’) en spreekster. Haar bevlogen speeches in Europa en Amerika zijn hiervan het bewijs. Citaten hieruit vormen de basis voor de indringende voordracht ‘Jemand’. Ze stierf vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, waar Louis Couperus in München een paar maanden later getuige van was.

De eerste uitvoering was tijdens de Salon Vrouwen, Vrede en Recht op 21 september 2013 in het Kuhrhaus t.g.v. de viering van 100 jaar Vredespaleis. Het gedachtegoed van Bertha von Suttner blijft actueel en inspirerend.

Script/spel: Anita Poolman
Duur: 45 minuten (aanpassing mogelijk)

‘De kunst van vertellen, voordragen en presenteren’, workshop over spreekvaardigheden en presentatietechnieken

foto René Verleg

foto René Verleg

Workshop spreek- en presentatievaardigheden

Inhoud

Onder het motto “Elke presentatie, speech, voordracht, etc. is een generale repetitie voor de volgende” maken de deelnemers op een ontspannende en inspirerende manier kennis met verschillende basisaspecten van spreekvaardigheid en presentatietechniek. Kernbegrippen zijn taalbeleving en maatwerk. Wat komt er allemaal kijken bij het voeren van een gesprek, het vertellen van een verhaal, het presenteren van een plan, het voordragen van proza of poëzie?
Belangrijke elementen zijn verbeelding/fantasie, expressie, concentratie, maar ook (technische) aspecten als de opbouw en stijl van een tekst, lichaamshouding, ademtechniek, stemgebruik, tekstbehandeling. Dit alles is toegespitst op het kennisniveau van de deelnemers. Er is ruimte voor eigen wensen, die van tevoren worden opgegeven.

Iedere sessie heeft een vaste opbouw en begint met adem- en stemoefeningen. Op basis van improvisaties en opdrachten wordt er geoefend en gerepeteerd. De nadruk ligt op het behoud van eigen stijl en zeggingskracht.

Doel

Als je met elkaar – in een oprechte en vertrouwelijke sfeer – de juiste snaar weet te raken, dan kun je grenzen overschrijden. Door de opgedane kennis van de basiselementen, door de oefeningen en het uitwisselen van ervaringen hebben de deelnemers handvatten aangereikt gekregen, die hen helpen, tot steun zijn bij de voorbereiding van toekomstige situaties: het voeren van een lastig gesprek, het houden van een presentatie, etc. Daarnaast is het de bedoeling dat hun zelfvertrouwen is gegroeid nu ze hun sterke punten kennen en ze bijvoorbeeld beseffen dat een gezonde spanning erbij hoort en een positieve uitwerking kan hebben.

Opzet

-aantal sessies: in overleg
-maximaal aantal deelnemers: ca. 15
-van tevoren vindt een intakegesprek plaats en worden de wensen en behoeften van de deelnemers geïnventariseerd (maatwerk)
-les-/documentatiemateriaal in handige mappen (maatwerk)

Gekleurde zeeprestjes – onder oorlog zet je niet zomaar een streep, een publicatie

Sonja Poolman door Otto Dicke-8 februari 1943 b

portret Sonja Poolman (Otto Dicke, 1943)

‘Gekleurde zeeprestjes’ is opgedragen aan de grootouders en stralende moeder van Anita Poolman. De angsten, de gevoelens, de ervaringen, de beelden, de geluiden en de geuren zijn niet te beschrijven of te verbeelden. En toch moeten latere generaties het ermee doen …

Barbara is een vrolijk meisje. Ze woont met haar ouders, haar oudere zus Anna en haar broer Chris in Den Haag. Haar vader is acteur. Er is al jarenlang crisis. Veel mensen zijn werkloos. Haar ouders houden van elkaar, maar ze ruziën vaak. Meestal over geld. Als pappa piano speelt, vallen alle zorgen weg. Op school kan Barbara met iedereen in de klas goed opschieten. Barbara heeft drie schoolvriendinnen: Eva, Wies en Katja. Ze vormen een klavertje vier: vier blaadjes verbonden door één steel. Een klavertje vier, dat geknakt wordt door de oorlog Barbara schrijft af en toe in een schriftje wat ze meemaakt.
De gekleurde zeeprestjes, die na de oorlog worden bewaard in glazen potten bovenin de keukenkast, staan symbool voor de traumatische oorlogsherinneringen.
Het boekje vormt de basis van de voorstelling “We moeten vluchten!”.

uitg. Anita Poolman Producties
te koop:
– via info@anitapoolman.com
– Haagse Kunstkring, Denneweg 64, 2514 CJ Den Haag
ISBN 978-90-820265-1-1
prijs: € 5,00,
exclusief verzendkosten